Mutfak dolaplarının iç kapaklarının yemek koktuğunu farkettim. Burnumu dayayıp tabak arıyordum sabahın köründe, kokuyla ayıldım...Enteresan önceden farketmemiştim.

Sınavım olduğunu hatırladım, sanırım 11'de. Hey gidi lisans günleri, umrumuzda olmazdı sınavlar. Şimdi yusuuuuuuffff, yusuuuuffffff........

Deprem bekliyoruz, pencerelerde parmaklık var. Deprem olursa iki alternatif: Ya kıyma olacağım ya da kağıt....Kaderde varsa........

İstanbul'da havalar güzel, ama ben gidecek başka şehirler arıyorum. Neden?

"Farklı bir şeyler yapalım."
"Kahve içelim."
"Voouuuvv çok farklı bir şey, yaratıcılıkta sınır yok."

Ben ısrarla yabancı uyruklu insanların, reklamlarda Türkçe konuşmaya çalışmasına sinir oluyorum. Sayıları gittikçe artan "Lütfen televizyonunuzun ayarıyla oynamayınız, bozukluk art direktörlerdedir" tarzı insanlar televizyonu fethettiler. İmdat!

Ben yavaştan sınavıma gideyim, tapınak mapınak sütundur bilmemnedir bekler. Ne biliyorum? Hiç bir şey!