gereksiz

Kabul etmek gerek; sihirli anahtarlar yalnızca bir kaç kilit sözün ya da davranışın üzerinde duruyor. Yıllarca çok sağlam olduğuna inandığınız bir yapı inşa ediyorsunuz ve bir gün geliyor ve siz nerden çıkardıysanız o yapının tepesine alakasız bir bayrak konduruyorsunuz. Neymiş efendim bu bayrakla süper bir insana dönüşeceğim ve o bayrak benim kendi tarzımı yansıtacak. Gerçekçi olalım, hayat ve bizler bu kadar anlayışlı değiliz üstelik salak ya da psikanaliz yapmaktan uzak da değiliz. Yani diyeceğim şudur ki aman dikkat, bir yolun bir yerlerinde durduğunuza inanıyorsanız ve o yolu baştan katetmek istemiyorsanız bulunduğunuz konuma dikkat etmeniz gerekir; mesafelerin büyük bir bölümü aşıldığında bulunduğumuz noktada atacağımız en ufak bir adım ayağımızı kaydırabilir, bizi o yolun başına götürebilir. Bir söz, bir tavır alır adamı başlangıç çizgisine götürür alim allah.
Nerden geldim bu konuya ben de bilmiyorum, böyle bir deneyimim de olmadı ama sanırım geçenlerde bir arkadaşın bir tavrı dişte maydanoz etkisi yarattı üstümde. Bir daha değil ağzıyla kuş tutmak çubukla sinek yakalasa (bkz. Miyagi San) hayatta ciddiye almam ben onu. O gün dedim ki kendi kendime söz gümüşse sukut altındır, altın ararken bin kere düşünmek gerek düşünerek atılan her adımda platindir bu durumda sanırsam.