ben de bıktım artık

Nedir bu 7? Peki Selim kim? Gaia nerde? Albert beni sever mi? Mavi nasıl bir renk? Benim filmim neden siyah beyaz? "Atlantis"te mi yaşıyorum? Pilav yapamamaktan utanmalı mıyım? Ege nereye gitti? Neden bu kadar Ilsa? Her yer Robert olabilir mi? Neden beni 45 yıl unuttu?


Derin bir nefes alıyorum, sonra beni susturuyorum ben konuşmaya başlıyor, her ben dinliyoruz:

Küçüktün sen çok ufaktın o zaman hatırlamazsın, Atlantis'in büyülü sularında yüzerken, o zaman Selim yoktu, düşünür dururdun hep herkesin bir ırmağı mı var acaba ismine özel diye; fıratın da ırmağı vardı çünkü meriçin de. Senin de vardır ya hala bir yerlerde işte ondan..Düşünürdün sen hep, düşüncelerini düşlerine sığdırmaya çalışırdın hayat o düşleri taşıyamayacak kadar küçüktü çünkü, sen de çok küçüktün hatırlamazsın. İşte öyle düşündüğün günlerden bir gün, bu demek oluyor ki pek sıradan bir gün, artık sıradan hangi gün geldiyse yaşanma kuyruğunda, işte tam tamına o gün biri belirdi karşında.

O zaman Selim yoktu, o zaman Seymour’da yoktu, hatta o zaman ben de yoktum ya da vardım ama haberim yoktu.