Sıradan bir ev gecelemesi....
Pijamalar? Tamam! Kahve? Tamam! Güzel bir film? Bu defa olmaz! Peki meyve tabağı? Dondurmaya ne dersin? Biraz çorba? Bööögggggghhhh!!!! Hımm..Sigara? Bir paket daha yeni bitti, nefes alamıyorum. Anlaşıldı senin yalnızlığın gelmiş....
Evet ne yazık ki bu gece evde yalnız başıma oturuyorum, hani diyorum bir kedim olsa, ben kedilerden nefret etmesem mesela, bir battaniye çekip dizlerimin üzerine, yapılacak işleri ve yazılacak yazıları bir geceliğine unutsam ve kediciğimi yapılacaklar listesinin üzerine örttüğüm battaniyeyle bütünleştirip sevgiye boğsam...Nasıl olurdu? Yaşlanıyor muyum yoksa? Yoksa bu diziler beni "Bridget Jones"a dönüştürüyor da ben mi farketmiyorum? Peki bu diziler bu kadar aptal olmak zorunda mı? Bünyeyi zorluyorum kaç saattir televizyona tahammül etmek için, ama alışmadık gölde balık yüzmezmiş. Çok kibarsınız hanımefendi. Teşekkür ederim. Peki ben soru sormasam, ben cevaplamasam, ben konuşmasam, ben dinlesem, beni dinlesem ama ben konuşmayınca kimi dinlesem? Ben delirmesem, delirdiysem delirdiğimi farketmesem, bienal alsam eve koysam, gezmek için evin içinde bahanelerim olsa, bu kadar anlamasam bu kadar anlaşılmaz olmasam, istesem mesela doğru zamanda, kafa sallasam yalanlara ve dolanlara, dolanmaya çıksam gece ve gece beni saklasa yalnızlığımdan...Her gölgeyi ben sanmasam her gölgeden korkuyor olmasam böylelikle...Çok şey bilsem, bildiklerimi unutup yeniden bilsem, bilmediklerim olsa bazen ve ben öğrensem, bir şeyler öğretebilseler bana ve ben sıkılmasam..Bu kadar hızlı yazabiliyor olmasam ve ben sussam, bir ömür boyu...Tik atsam bütün yapılmayacaklara mesela? Ben hata yapsam, yapabilsem, hata nedir bilsem bir ara...Okumaktan değil dokumaktan gözlerim yorulsa da ben bir köylü kadını formuna bürünsem, bir geceliğine, mesela...
Kaç zaman oldu buraya geleli? Beş yıl mı? Ne kadar hızlı geçiyor, gidiyor, geri gelmiyor...Hiç bir şey geri gelmiyor ve ben hiç bakakalmıyorum..Böyle bir mekanizmada çalışıyor işte bizimkisi de..Ne yapıyor ne ediyorsa pişman olmuyorum, olamıyorum..Pişmanlıklarıma oturup ağlamam gereken gecelerde dizilere bile ağlayamıyorum diye ağlıyorum. Ağlayamıyorum diye ağlayınca garip oluyor gülüyorum, galiba deliriyorum....
Evet ne yazık ki bu gece evde yalnız başıma oturuyorum, hani diyorum bir kedim olsa, ben kedilerden nefret etmesem mesela, bir battaniye çekip dizlerimin üzerine, yapılacak işleri ve yazılacak yazıları bir geceliğine unutsam ve kediciğimi yapılacaklar listesinin üzerine örttüğüm battaniyeyle bütünleştirip sevgiye boğsam...Nasıl olurdu? Yaşlanıyor muyum yoksa? Yoksa bu diziler beni "Bridget Jones"a dönüştürüyor da ben mi farketmiyorum? Peki bu diziler bu kadar aptal olmak zorunda mı? Bünyeyi zorluyorum kaç saattir televizyona tahammül etmek için, ama alışmadık gölde balık yüzmezmiş. Çok kibarsınız hanımefendi. Teşekkür ederim. Peki ben soru sormasam, ben cevaplamasam, ben konuşmasam, ben dinlesem, beni dinlesem ama ben konuşmayınca kimi dinlesem? Ben delirmesem, delirdiysem delirdiğimi farketmesem, bienal alsam eve koysam, gezmek için evin içinde bahanelerim olsa, bu kadar anlamasam bu kadar anlaşılmaz olmasam, istesem mesela doğru zamanda, kafa sallasam yalanlara ve dolanlara, dolanmaya çıksam gece ve gece beni saklasa yalnızlığımdan...Her gölgeyi ben sanmasam her gölgeden korkuyor olmasam böylelikle...Çok şey bilsem, bildiklerimi unutup yeniden bilsem, bilmediklerim olsa bazen ve ben öğrensem, bir şeyler öğretebilseler bana ve ben sıkılmasam..Bu kadar hızlı yazabiliyor olmasam ve ben sussam, bir ömür boyu...Tik atsam bütün yapılmayacaklara mesela? Ben hata yapsam, yapabilsem, hata nedir bilsem bir ara...Okumaktan değil dokumaktan gözlerim yorulsa da ben bir köylü kadını formuna bürünsem, bir geceliğine, mesela...
Kaç zaman oldu buraya geleli? Beş yıl mı? Ne kadar hızlı geçiyor, gidiyor, geri gelmiyor...Hiç bir şey geri gelmiyor ve ben hiç bakakalmıyorum..Böyle bir mekanizmada çalışıyor işte bizimkisi de..Ne yapıyor ne ediyorsa pişman olmuyorum, olamıyorum..Pişmanlıklarıma oturup ağlamam gereken gecelerde dizilere bile ağlayamıyorum diye ağlıyorum. Ağlayamıyorum diye ağlayınca garip oluyor gülüyorum, galiba deliriyorum....
0 Comments:
Post a Comment
<< Home