...

Buyrun misafirim olun hatıralar. Beraber oturalım sohbet edelim. Bir yemek yeriz önce. Şundan bundan bahsederiz. Nasıl gülerdik eskiden deriz, güleriz. Fadime Hanım'dan konuşuruz belki biraz, nasıl oturur önüne derdimizi anlatırdık "yapma Fadime Abla, yıka artık şu kirlileri" der güler sonra sıksın diye, banyodan kaçmasın diye nasıl yalvarırdık anlatırız tekrar tekrar birbirimize. O zamanlar da katıla katıla gülerdik halimize, deli olmalıyız biz makineyle konuşuyoruz diye..Deli miydik gerçekten?

Bir kahve içeriz yemeğin üzerine. Nasıl mahsur kalmıştık karlı kış günlerinde; üç deniz çocuğu, güneşten başkası değmemiş daha o zaman tenimize, ne kalorifer yanar ne ocak, ne su vardır ne elektrik. Dışarıda yağan kara bakıp ısınmak için nasıl birbirimize sokulduğumuzdan konuşuruz. Gelin, gelin bende kalırsınız bu gece.

Kahvenin üzerine bir sigara yakar güleriz yine. Yine güleriz, susup tekar güleriz; biz aslında hep gülmeliyiz. Ama belki ağlamak gelir içimizden bir an, biz hep gülerdik eskiden diye. Çocukça şakalarımızı anlatır birimiz, bize özel danslarımızı ve yalnız bize güzel gelen fotoğraflarımızı çıkarır dökeriz ortaya.
Beşimiz bir yerde yatıp balkon ışığını ufo sanmıştık, şimdi kalkıp gitseniz aldanırmıyım ışıklara, ufolara? Dalsam yine en orta yerinden şokellaya, giderseniz not yazanım olmaz kavanoza "ortadan dalma" diye...Deli miydik gerçekten biz?

Gelin yine, misafirim olun tekrar, diyerek uğurladım dün gece hatıraları. Beş on tabak olması gerekirken masada ben yine buzdolabından doyurdum karnımı, küllüklerin dolup taşması gerekirken, makinaya koymaktansa hergün elimde yıkadığım o tek boş yalnız kahve fincanına silktim sigaramı, yine..Siz olmayınca hatıralar, adı yok makinaların, tadı yok şakaların. İşte o zaman deli diyorlar insana kendi kendine kahkahalarla katılınca, katılmak yanlış olur bana şaka yapan yine ben olunca. Deli miydik gerçekten? Kalorifer olmadan ısıtırmıydık albümleri yalnız bize güzel gelen fotoğraflarla, beş tane benden olsa aldanırmıyım şehrin ufo gibi ışıklarına yoksa gibi'ler mi koyarım ortak düşlerimizi anlatan yazılara..Kalksam İstanbul'dan, Bodrum'dan 9'da bulur muyum sizi hatıralar? Yoksa hala yalnız mı o plajlar, yurtlar? Kimler kaldı sizden, bizden, benden? Kimler kalıyor o evlerde?
Buyrun misafirim olun, bir mum yakar kibritçi oluruz mum ışığında, hatırları düşler uyuruz en soğuk kışlarda, hiç ayrılmayacağız diye dualar da ederiz. Çünkü ben sizsiz, siz bizsiz, biz bir hiçiz. Arayı açmayalım, bakın mutlaka bekliyorum.....